Öyle de oldu. Odalardan ögle yemegine indigimizde ilk sohbetler basladi. Göbekler, popolar masallah yerli yerindeydi, ama onca yemegin karsisinda kimse bizi tutamazdi.. Bir haftasonu boyunca da tutamadi.. Kolesterol, kalori, fitness, spor vb. muhabbetler arasinda çesit çesit etler, en semiz piliçler, en has börekler, en muhtesem tatlilar mideye indirildi, kadehler doldu doldu bosaldi.. Ama vicdanlar her zaman rahatlayacak bir gerekçe buldu.. Öyle ya, iki günde iki uzun yürüyüs yapildigina göre varsin tabaklar dolup tassin, siseler bosalsindi.

Ilk yürüyüs Perge antik kentindeydi. Ilk gün ögle yemeginden sonra oraya gittik. Bu tarihi bulusmamizi çok daha tarihi bir mekana tasiyarak bir kat daha anlamlandirdik. Birlikte fotograflar çektik bol bol. Perge dönüsü dinlenmenin ve aksam yemeginin ardindan otelde bizim için hazirlanmis zaman tüneline girdik ve Cüneyt'in tarih defterine binip 37 yil öncesine gittik. 1964, 65, 66... O yillarin tramvay, otobüs bileti ücretleri, gözde sarkilari, filmleri, FB,GS, Besiktas kadrolari, yerli yabanci film artistleri, siyasi, sosyal olaylari, çesitli arkadaslarin agzindan dinledigimiz tarihe mal olmus siirler, vb. ile dolu bir yolculuk boyunca, sakalar, kahkahalar, dolup bosalan kadehler, patlayan flaslar, gitar, mandolin ve agizlardan dökülen sarkilarla yeniden geldik 2001'e..

Ikinci gün sabah kahvaltisinin ardindan Köprülü Kanyon gezisine basladik. Otobüsün bizi biraktigi noktadan itibaren geçen iki saatlik süre boyunca görkemli bir doga ortaminda kanyonun içlerine dogru inisli tirmanisli, yer yer zorlu, ama zevkli bir yürüyüs yaptik, suyun çagil çagil aktigi bir noktada dinlenip geri döndük.. Nereye?.. Alabalik yemeye..

Aksam otelde yine bizim için ayrilmis özel bir mekandaydik. Papyon, kravat ve siyah giysilerimizleydik çogumuz. Gayriresmi bir resmiyet içindeydik.. Ve hep birlikte ayaga kalkip 30. yilimiza kadeh kaldirirken bunca yili bir arada geçirmis olmanin ve daha nice yillar bu bir aradaligi sürdürecek olmayi bilmenin kivanci, sevinci ve duygusalligi içindeydik. Ve de en önemlisi, su toplumsal tufan ve yikim içersinde bir dostluk mesalesini dimdik ayakta tutabiliyor olmanin yüreklerimizde yükselttigi öz-saygiyla yüklüydük. Attila'nin agzindan dökülen sicak ve anlamli sözler, müzik ve danslarla süren gece, sahilde gitar, mandolin, bongo ve sarkilarla noktalandi.

Ertesi gün Istanbul'a dönerken daha sonraki bulusmanin planlari yapilmaya baslanmisti bile.. 71li dostluguna dur-durak yoktu..

Nice 30 yillara..